از چشم و لبش پر شده از پسته و بادام

رخشان دو ر خش همچو پر از زهره یکی چرخ

رنگ دو لبش همچو پر از باده یکی جام

مجلس همه چون دامن اطفال به نوروز

او خفت و حریفان به کنارش بغنودند

ز آغاز توان یافت که چون بود سرانجام

چون من شنوم این سخنان را بخروشم