وز خشم مرا تیغ زند موی بر اندام

او خفت و حریفان به کنارش بغنودند

ز آغاز توان یافت که چون بود سرانجام

چون من شنوم این سخنان را بخروشم

نه قدرت و زوری که بریزم همه را خون

نه تاب و توانی که بدوزم همه را کام

آوخ که شدم پیر به هنگام جوانی