در بزم من از میل طبیعت بنهد گام

قانع نبود غیر من از یار به بوسه

چونست که من راضیم از دوست به دشنام

نه هست مرا طلعت زیبا که نگاری

نه عربده دانم که چو ترکان سپاهی

با لاله رخی ساده شوم رام به ابرام

نه پیشه ورم تا که زر و سیم کنم کسب