تا حشر همه رامش جان خیزد از آلام

اصنام مگر رخ به کف پای تو سودند

کز فخر زیارتگه خلقی شده اصنام

آلام اگر تقویت از مهر تو جویند

اجسام اگر تربیت از قدر تو جویند

والاتر از ارواح بود پایه اجسام

اقلام نه گر نامه فتح تو نگارند