بر اوست با اختر تو بهم

نکردم دژم هیچ زان نامه چهر

به شیرین سپردم چو برخواندم

ز هر گونه اندیشه ها را ندم

نداند کسی زان سخن بیش و کم

گر ای دون که خواهی که بینی به خواه

اگر خود کنی بیش و کم را نگاه