منالش آورند از هند و از چین

گریزد رستم از چنگش چو رهام

به گیتی بسکه ماند از نیزه اش رسم

به گیهان بسکه رفت از سطوتش نام

خراجش دردهند از مصر و از شام

جهان بخشست چون بگرفت ساغر

جهانسوزست چون برداشت صمصام