هفت اختر ده یک از نور جمالت کرده وام

یک دو پاس از شب چو بگذشت آن نگار ده دله

با رخی هر هفت کرده کرد از درگه سلام

گفتمش ای مه نه روی تست ماه چارده

موی تو بر روی تو شامیست بر رخسار صبح

روی تو در موی تو صبحیست درآغوش شام

نرگسش را مست دیدم گفتمش هشیار باش