نرگسش را مست دیدم گفتمش هشیار باش

هفت اختر ده یک از نور جمالت کرده وام

موی تو بر روی تو شامیست بر رخسار صبح

روی تو در موی تو صبحیست درآغوش شام

کز خرد دورست مستی خاصه در ماه صیام

گفت هی هی تا به کی از می نهی بهتان به من

من اگر مست مدامستم نیم مست مدام