کان شکر یا شهد یا جلاب یا شیرین کلام

گفت هی هی تا به کی از می نهی بهتان به من

من اگر مست مدامستم نیم مست مدام

مست از آن شیوا بیانستم که نشناسند خلق

مست از آن سحر حلالستم که با فتوای عقل

هست زین پس بر سخنگویان سخن گفتن حرام

مست از آن وحیم که شد بی پای رنج جبرئیل