نازل از عرش معظم بر خواص و بر عوام

مست از آن سحر حلالستم که با فتوای عقل

هست زین پس بر سخنگویان سخن گفتن حرام

مست از آن وحیم که شد بی پای رنج جبرئیل

مستم از آن نامه متقن که چون حبل المتین

نقشبندان معانی را بدانست اعتصام

مست از آن مرقومه نغزم که مغز قدسیان