مست از آن کشورگشا کلکم که از آزرم آن

دسث پخت خاطر سبحان وصابی کرده رخام

مست از آن جام جهان بینم که دارد زیر خاک

هم سکندر را خجل زآیینه هم جم را ز جام

تیر میران شد به کیش و تیغ ترکان در نیام

مست از آن تاریخ گو مردم که ساید سر به عرش

ز التفات شاه کسری کوس جمشید احتشام