تیر میران شد به کیش و تیغ ترکان در نیام

مست از آن جام جهان بینم که دارد زیر خاک

هم سکندر را خجل زآیینه هم جم را ز جام

مست از آن کشورگشا کلکم که از آزرم آن

مست از آن تاریخ گو مردم که ساید سر به عرش

ز التفات شاه کسری کوس جمشید احتشام

شاه ملک آرا که هست از تیغ هندی پرورش