مست از آن تاریخ گو مردم که ساید سر به عرش

هم سکندر را خجل زآیینه هم جم را ز جام

مست از آن کشورگشا کلکم که از آزرم آن

تیر میران شد به کیش و تیغ ترکان در نیام

ز التفات شاه کسری کوس جمشید احتشام

شاه ملک آرا که هست از تیغ هندی پرورش

ملک ترکی را نظام و دین تازی را قوام