زانکه در این آخر شوال لطف ایزدی

گه گشایم مویشان را تا که گردد صبح شام

پیش ازین گر باده می خوردم نهان در زیر سقف

بعد ازین مردانه نوشم جام بر بالای بام

کردی عیدی فاش صدره خوشتر از عید صیام

داشت ایمن پادشه را از قرانی بس عظیم

کز نهیب آن قران نالید شیر اندر کنام