که تا نجنبد این یک نگیردی آلام

به عهد عدل تو آهو خیال لاله کند

اگر به دشت نهد پا به دیده ضرغام

مگر که کلک تو مهدست و ملک طفل رضیع

ز بس حروف و معانی بهم سبق جویند

به وقت مدح وام لکنت اوفتد به کلام

هنوز بر شب و روز زمانه مشتبهست