گسسته بودی جان را علاقه از اجسام

که گفت کام تو می بخشد آسمان و زمین

که آسمان و زمین هر دو را تو بخشی کام

اگر نه مهر تو پیوند جان به تن دادی

اگر فضایل حلمت به کوه برخوانند

همی ز شرم چو ابرش عرق چکد ز مسام

جهان و هرچه درو هست با جلالت تو