چو رود نزد محیطست و دود پیش غمام

اگر فضایل حلمت به کوه برخوانند

همی ز شرم چو ابرش عرق چکد ز مسام

جهان و هرچه درو هست با جلالت تو

ز همت تو جمادات نیز در طربند

جماد را نبود گرچه روح در اندام

چنانکه روح نباشد عظام را لیکن