مرا بپرور کاین شعرها که می شنوی

برین قصیده که طبعم بدیهه کرد تمام

منم پیمبر نظم و پیمبران را نیست

به فکرکردن حاجت چو دررسد الهام

بود چو عمر تو پاینده تا به روز قیام

همیشه تا که پری را ز آهنست گریز

هماره تاکه عرض را به جوهرست قوام