مشام خلق بگندد ز بوی عرفانم

نه صوفیم که تنحنح کنم بدین امید

که پیر وقت شناسند و قطب دورانم

نه عارفم که چو به دروغ برزنم آروغ

نه صالحم که بود از پی فریب عوام

دو صد رساله فرسوده اندر انبانم

نه همقطار وزیرم نه پیشکار امیر