وگر زگفت منت ای حسود انکاریست

که هم نشان کمال منست نقصانم

سخن چرا به درازا برم به مدحت خویش

که هرچه مشکل هر علم گشته آسانم

چسود هرزه درایی درآ به میدانم

گمان بری که محمد شه آفتاب ملوک

به نازموده لقب برنهاده حسانم