به پارس خوارم و اندر جهان عزیز بلی

به نازموده لقب برنهاده حسانم

به نقد فکرت من آفتاب را ماند

بس است خاطر چون آفتاب برهانم

همال گوهر عمان به بحر عمانم

چو خز خزران آنگه مرا شناسی قدر

که بی مساهله بیرون بری ز خزرانم