شها چو سیم و زرم بیش ازین نژند مدار

ز شوق بر دو جهان آستین برافشانم

چنان به شکر تو گویا شوم که گ ویی چرخ

نموده تعبیه بر لب هزاردستانم

چه جرم کرده ام آخر چه بوده عصیانم

به من ستم چه کنی خسروا نه من سیمم

ز من چه کینه کشی داورا نه من کانم