ازیشان تو را دل پر آسایش است

شوند این گره بر تو بر بد گمان

همه بنده سیم و زرند و بس

کسی را نباشند فریادرس

گناه مرا جای پالایش است

نگنجد تو را این سخن در خرد

نه زین بد که گفتی کسی برخورد