ولای او را آسایش روان بینم

سنان او را حراق جسم و جان گویم

بنان او را رزاق انس و جان بینم

ثنای او را آرایش سخن یابم

بزرگوار امیرا تویی که خنگ ترا

به دشت هیجا با باد همعنان بینم

ز خون فشانی تیغ تو تا به روز قیام