خرگه به خیف خوف و منای منی زنیم

هرکس هلاک نفس دغا راکند دعا

ما بی دعا به سینه نفس دغا زنیم

از مشعر شعور به هنگام بازگشت

الاالله است ملک بقا را خزینه ای

ما بر خزینه قفل امانت ز لا زنیم

کبر و ریا فکنده به نیروی عشق پاک