دل رند اوستا و بدن اهل روستا

در روح بیگناه و دل بی خطا زنیم

با عشق محرمیم چه خیزد ز دست عقل

خودکیست شحنه چون می با پادشا زنیم

ما راه روستایی از آن اوستا زنیم

ارزان کنیم قمت اجناس روزگار

چون تیغ ترک بر تن حرص و هوا زنیم