بس تن که کوفت از چه ز کوپال جان شکر

بست و شکست و خست از آن لشکر کشن

از رمح و تیغ و خنجر و فتراک و گرز و تیر

اندام و ترک و تارک و بازو و برز و تن

بت سر که کفت از چه ز صمصام سرفکن

از بسکه کشته پشته گرانبار شد زمین

از بسکه خسته بسته به زنهار شد زمن