با فر فرزین نشیند چون بر اسب پیلتن

زلف تو چون پشت من شد پشت من چون زلف تو

وین دو چون چرخ از پی تعظیم خورشد زمن

شاهرخ خان کش رود گردون پیاده در رکاب

صدر و قدر او جلیل و طول و نول او جزیل

رای و روی او جمیل و خلق و خوی او حسن

از هراس باس او گوی زمین را ارتعاش