نسر واقع بر سنانش صعوه یی بر بابزن

تیر در شستش عقابی مانده چون ماهی بشست

تیغ در دستش نهنگی کرده در عمان وطن

مهر لامع نزد رایش کوکبی در احتراق

خنجر رخشنده ش از کوهه توسن عیان

یا روان از قله ی کهسار سیلی موج زن

ای چو جنت خلقت اندر جانفروزی مشتهر