خسته گرگ شجون و بسته سجن شجن

مدح او زنده است تا هر زنده ای گردد هلاک

قدح او تازه است تا هر تازه یی گردد کهن

تو عزیز مصر احسانی و او یوسف صفت

چند چون ایوب باشد همدم رنج و عنا

چند چون یعقوب ماند ساکن بیت الحزن

نی بود ننگ سلیمان گر سخن گوید به مور