تا قیامت باد خصمت یار لیکن با ملال

هرکرا فضل و سخایی شرمش از فضل سخن

ابر نیسان را نگوید هیچکس گوهرفشان

مهر رخشان را نگوید هیچ کس پرتوفکن

تا به محشر باد یارت خصم لیکن با محن

هان بیا قاآنیا ترک طمع کن از مهان

تیشه همت بیار و ریشه ذلت بکن