چو بودی خردمند نزدیک تو

که تیره شبان اور مزد تواند

همی داد خواهند تختت بباد

بدان تا نباشی به گیتی تو شاد

که روشن شدی جان تاریک تو

به دادن نبودی کسی رازیان

که گنجی رسیدی به ارزانیان