گردن دوران به جود و شکر مدحت مرتهن

ای جوان بختی که بی شیرینی اوصاف تو

هیچ کودک برنگیرد در جهان لب از لبن

گردش گردون به قدر و جاه شخصت معترف

ای به عالم بی همال از فطرت و اصل و گهر

وی به گیتی بی مثال از فکرت و فهم و فطن

چرخ برپیچد عنان چون توسنت بیند دمان