که در بو مهاشان نشاندم به راه

سگ آن به که خواهنده نان بود

چو سیرش کنی دشمن جان بود

دگر آنک گفتی ز کار سپاه

ز بی دانشی این نیاید پسند

ندانی همی راه سود از گزند

چنین است پاسخ که از رنج من