شام تاری خادم هر پیرزن

می نروید یک گیا الاکه سرخ

گر ببارد ابر تیغش بر چمن

روز روشن خواجه هر شیرمرد

بسکه آب از چه کشیده نیم شب

هر دو پایش را خراشیده رسن

بهر تنور ارامل نیمشب