همی بخندد ازان گریه جان اقلیدس

به آب شسته قدر بارنامه قارن

گهی بگرید کلکش چو ابر در آذار

گهی بخندد تیغش چو برق در بهمن

همی بگیرد ازین خنده روح رویین تن

ایا ز خوی تو ایام رشک باغ بهشت

ایا ز خلق تو آفاق داغ راغ ختن