خردمند خواند تو را بی خرد

زن و کودک و بوم ایرانیان

به اندیشه بد منه در میان

چو سالی چنین بر تو بر بگذرد

من ای دون شنیدم کجا تو مهی

همه مردم ناسزا رادهی

چنان دان که نوشین روان قباد