من ای دون شنیدم کجا تو مهی

به اندیشه بد منه در میان

چو سالی چنین بر تو بر بگذرد

خردمند خواند تو را بی خرد

همه مردم ناسزا رادهی

چنان دان که نوشین روان قباد

به اندرز این کرد در نامه یاد