نغز نیایش ز من نیوش ازیراک

تا کند از کشته روانها خرمن

تازه جوان در سخن که چرخ کهنسال

آمد و با من سرود کای گل گلشن

از همه من برترم به ویژه درین فن

کرد سپس مطلعی ادا که ز رشکش

مطلع خورشید تیره گشت چو گلخن