آب نساید کسی ز رنگ به هاون

گو کم ریمن زند عدو که به نیرنگ

چرخ نگردد به کامه دل دشمن

باد نبنددکسی ز ریو به چنبر

تیغ تو بران ز اصل خود به فسان نی

تیرگی شب به خویش نی به سکاهن

تا به ستایش روان ز ایزد داور