بوم و بر آمد به وجد و کوه و در آمد به رقص

شد چنان شادان که جانش می نگنجد در بدن

کرد عشی آنچنان کز خار خار عیش او

زهره چنگی به گردون زد نوای خارکن

رند و عارف پای کوبان شیخ و عامی دست زن

ماهی از دریا نیایش گفت و ماه از آسمان

وحش در هامون ستایش کرد و طیر اندر وکن