در زمستان نوبهار آمد توگفتی کز نشاط

رند و عارف پای کوبان شیخ و عامی دست زن

ماهی از دریا نیایش گفت و ماه از آسمان

وحش در هامون ستایش کرد و طیر اندر وکن

گل دمید از بوستان و لاله سر زد از دمن

پای کوبان شد ز عشرت خوشهای ضیمران

دست افشان شد ز شادی برگهای نسترن