هر تنی شکرانه را جان کرد قربانی که باز

هر تنی قربان خسرو کرد جان خویشتن

هم دو شد عبد غدیر از آن سبب کز هر کنار

دست بوس عید را الحمدخوان شد مرد و زن

شد بر اورنگ خلافت جانشین بوالحسن

وز چراغان در شب تاریک سرزد آفتاب

چون گل سوری که روز ابر تابد بر چمن