که کردگار به دوزخ ترادهد مسکن

ز چار سوی تو بربسته اند راه گریز

تو ابلهانه نمد زین نهاده برکودن

زکردهای خود انجام کار چون دانی

به نقد دوزخ سوزنده قهر سلطانست

بدو گرای و بکن عزم و بیخ حزم مکن

بدین حصار که ما راست مرگ ره نبرد