مرا به یاد یکی چاره آمدست شگرف

که خود خموش نشینی به گوشه یی چو وثن

کنون زمان علاجست نی زمان لجاج

یکی متاب سر از رسم و راه اهریمن

که تازه گردد ازو جان جادوی جوزن

شنیده ام که سفیری ز انگلیس خدای

دو سال رفت که سوی ری آمد از لندن