تو گر نیایی و ما را ز بند نرهانی

نشان ز بوم و بر و کاخ و کوخ و باره و بن

به هیچ باغ نه سوری بماند نه سنبل

به هیچ راغ نه فرغرگذاشت نه فرغن

زکاخ وکوخ هری بر هوارود هوزن

وزین کرانه به شاه جهان پیام فرست

به عجز و لابه و لوشابه و فریب و شکن