به چاره تیر فکندن گرفت چون بیهن

شکست ساغر پیمان و از خمار غرور

دلش به سینه بجوشید همچو باده به دن

به باره برد سر اندر دوباره همچو کشف

ملک ز خشم بتوفید و لب گزید و گزید

سنانگذار سپاهی قرینه با قارن

همش ز خشم دو چشم آل گ شته چون لاله