شراره بر دم آن مارهای مهره فکن

چهار برج زنند از چهار سوی حصار

هزار بار ز نه باره سپهر اتقن

درون هر یک گردان کمین کنند و زنند

مگرکه باره شد رخنه رخنه چون غربال

مگرکه قلعه شود ثقبه ثقبه چون اژکن

درافکنند به دز تیر چرخ و کشکنجیر