گهر به طشت ببخشود و سیم و زر به لگن

سفیر رفت و نکرد آنچه گفت و یک دوسه روز

بماند و زهر بیفزودشان به چرب سخن

ره جدال نمود و در نوال گشود

به روز چارم برگشت و دیده بان ملک

به شه چگونگی آورد و کار شد روشن

ملک ز خشم بر آنگونه تند شد به سفیر