دمنده ابر سیاه از سپید آمولن

بویژه آنکه زمستان دوباره آمد و رفت

سمن ز راغ و گل از باغ و لاله از گلشن

همه صحایف آفاق را بیاهارد

و دیگر آنکه ببینیم کانگلیس خدای

بروکه چیره بود آسموغ یا بهمن

قضای عهد کند یا به کینه جهد کند